ΕΥΤΥΧΕΙΤΕ...

Ευτυχία: όνομα "ουσιαστικόν", γένους θηλυκού, δηλώνει συναίσθημα γενικής χαράς και ικανοποίησης, τετρασύλλαβο.

ΕΥ-ΤΥ-ΧΙ-Α

Θρυμματίζοντας την λέξη πάνω στο χαρτί ήρθα αντιμέτωπη με δύο άλλες...
Ευ και τύχη...
Κι εκεί ξεκίνησε να περιπλέκεται όλο και πιότερο το κουβάρι που ήδη ήταν μπερδεμένο στο μυαλό μου.
Τι είναι ευτυχία; Είναι ένα συναίσθημα όπως όλα τα υπόλοιπα; Ή μήπως τελικά απαιτείται και μία μικρή δόση τύχης; Αν συνδυαστούν δε; Τι μας δίνουν; Την απόλυτη ευτυχία μήπως...;

Κατά την γνώμη μου, όλα τα παραπάνω είναι ευφυολογήματα και παιχνίδια με τις λέξεις.
Παιχνίδια, που κάποτε έπαιξαν κάποιοι άνθρωποι, γνωστοί και ως "σοφοί".

Λέξεις... Ανθρώπινα δημιουργήματα...
Χρησιμοποιούνται για να γεννούν συναισθήματα.

Ξέρετε, υπάρχουν πολλοί εκεί έξω που "ευτυχούν" με τις λέξεις, τα λόγια, τις κουβέντες.
Κι εδώ βασίζεται ο προβληματισμός μου.
Αν οι λέξεις, τα λόγια, οι κουβέντες είναι τα θεμέλια της εκάστοτε ευτυχίας μας, τότε, λογικά η ευτυχία είναι ένα συναίσθημα όπως κάθε άλλο.
Σε αυτό το σημείο λοιπόν, απογοητεύομαι!
Δεν θεωρώ την ευτυχία συναίσθημα, είναι πολύ μεγάλη για να την σηκώσουν οι λέξεις, τα λόγια, οι κουβέντες.

Την Ευτυχία,
Την δημιουργούμε...
Την διαιωνίζουμε...
Την μοιραζόμαστε...
Την αποζητάμε...

Η Ευτυχία, είναι στάση ζωής!

Ευτυχείτε...

Δεν είναι αδύνατον, δεν είναι ριψοκίνδυνο, δεν είναι μάταιο.

ΤΑ ΠΛΟΙΑ ΠΟΥ ΠΕΡΝΟΥΝ ΚΑΙ ΦΕΥΓΟΥΝ...

Οι πρώτες εικόνες που αποτυπώνονται στην καρδιά και την ψυχή ενός ανθρώπου που ζει σε νησί, είναι αυτές των πλοίων.

Για αυτούς που δεν έζησαν ποτέ σε ένα κομμάτι ευωδιαστής γης που το περιτριγυρίζει αλμυρό νεράκι, είναι δύσκολο να νιώσουν τα πλοία και την αξία τους.

Τα πλοία λοιπόν, για εμάς τους νησιώτες, χαίρουν ιδιαίτερης σημασίας και αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι της καθημερινότητας μας.

Δεν φαντάζουν στα μάτια μας ως άμορφες μεταλλικές μάζες, το νόημα είναι πολύ βαθύτερο.

Τα πλοία λοιπόν, για ένα νησί, αν θέλετε να ξέρετε, σημαίνουν πολλά...
Νέα πνοή ζωής, σύνδεση, επανασύνδεση, νέοι δρόμοι, ταξίδια, όνειρα, ελπίδα, επικοινωνία, άνθρωποι που φεύγουν και άλλοι που έρχονται.
Έχουν και μία ιδιαίτερη μυρωδιά, το έχετε παρατηρήσει;
Λίγο θάλασσα, λίγο στεριά και πολύ όνειρο...
Και μία αίσθηση όμως... Περίεργη...
Εκεί κοντά στην πρύμνη... Έχετε πλησιάσει ποτέ; Έχετε ποτέ αφεθεί στο αλμυρό αεράκι και τα γλυκά σταγονίδια, που εγώ, συνηθίζω να αποκαλώ αγιασμό...;
Έχετε άραγε ακόμα παρατηρήσει, τον πλούσιο κατάλευκο αφρό που αφήνουν πίσω τους καθώς σχίζουν την θάλασσα; Να θυμίζουν πάντα οτι κάτι πέρασε...
Τα πιο όμορφα ταξίδια μου, τα έκανα με πλοία, οι πιο όμορφοι προορισμοί εμφανίστηκαν στα μάτια μου πίσω από ένα κατάρτι, τα σκληρότερα μαθήματα τα ''έλαβα'' κρατώντας το πηδάλιο...
Κάθε γεγονός που λαμβάνει χώρα στη ζωή μας είναι ένα ακόμα ταξίδι μέσα σε ένα όμορφο σαπιοκάραβο. 
Εμένα τα ταξίδια μου είναι η προίκα μου, και κάθε ταξίδι
μία νέα εμπειρία ζωής.
Κι ακόμα κι αν λένε πως ο προορισμός δεν έχει σημασία, επιτρέψτε μου να διαφωνήσω.
Πάντα έχει σημασία ο προορισμός.
Χωρίς αυτόν δεν θα πηγαίναμε πουθενά...